अचानक, धेरै समय पछि आज हातमा कपि र कलम लिएर केही लेख्ने सुर कस्दैछु । हुन त म कुनै लेखन हुँ, न त साहित्यकार नै, न त पत्रकार नै । तर पनि कहिले काहि मनका कुराहरुलाई मसि सँगै बगाउन खोज्छु, कपिमा उतार्न चाहान्छु, आफ्नो अनुभवहरु बाड्न चाहान्छु । शब्दहरु नभएर हो की, मलाई लेख्न नआएर हो लेख्ने जोश – जागर हुदा हुदै पनि लेख्न सकिरहेको छुइन ।
तर यसो भनेर सुरु नै नगरी अन्त गर्नु त भएन । त्यसैले जसो तसो शब्दहरुलाई तन्काएर, बढाएर, थपेर लेख्न गइरहेको छु । आजकल मलाई के भएको हो के, जीन्दगी देखि बिरक्त लागिरहेको छ । बिदेशिएको पनि लगभग १५ महिना भैसकेछ । २ महिना अघि १ महिनाको बिदामा घर पुगेर पनि आइसके । मैले घर, साथिहरु अनि नेपाललाई छोडेर आए पनि घरमा परिवारको माया, साथिहरुको साथ, अनि नेपाली माटोको सुगन्धले अझै छोडेको छैन । मेरो मन त्यही नै घुमिरहेको छ, त्यसैले गर्दा होला सायद मलाई यहा बिरक्त लागेको । अनि यहा आउने एक हप्ता अघि काठमाण्डौंमा म साह्रै बिरामी भएको बेला केटाहरु (बिजय, किशोर, पुर्ण, मिलन, निर्मल) ले गरेको सहयोग पनि भुल्न सकेको छुइन । Read the rest of this entry »
कमेन्टहरु